Önce aşkı tanıdı yürek, bağlandı!
Sonra sevişmeyi öğrendi utandı, ıslak bir öpücük nedir bildi, kızardı… Sonra hasretliği öğrendi, yandı! Giderek alıştı; ama parçalandı… Yine de dayandı, çünkü aşk bağımlılık yaptı...
Her şey gibi… Sigara gibi mesela, teker teker, ne olacağını, kendine nasıl da bağlayacağını bilmeden, dost mu, düşman mı bilmeden başlandı. Öyle bir alışıldı ki sonra, nefes nefes boğarak, keyif sanarken içine dolarak, bazen kahve tadında bazen acı tütün…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim