Bağımlı çocuk!
Çöküyor yuvamın ana direği
Elinden tutamam kolu perişan
Üzüyor sürekli yokken gereği
Sözünü yutamam dili perişan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Üstadım..
Günümüz gençliğini esir alan gerçek bir
konuya parmak basmanız vede şiirleştirmeniz
duyarlılığınızın göstergesi olmuş..
Kutlarım sizi vede duyarlı yüreğinizi TEBRİKLER..
Selam vede muhabbetlerimle birlikte ilk tam puanı
bırakıyorum sayfanıza Allaha emanet olun..yunus karaçöp..yudumyunus
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta