Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Derken
Uzak uzak oluyor
Yakın uzaktan öte
Ellerim boş
Koridor hala loş
Bir tek düşlerim kalıyor
Tenimi yangınlar alıyor...
çok güzel.. tebrikler saygılar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta