Gecenin zifiri karanlığında
Evlatlarına ışık vermek için;
yanıyordu “yüreği”…
Bağdatta Ruhunu arıyordu
“şems-i tebrizi” gibi
O enfes kalbi…
Bir ses, yalnızlık tahtından;
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta