Tren yolunun bir ucu sende
Diğer ucu bende
Birbirini görmeyen iki ayrı şehir
Arada kalmış şehirler
Gelip gitmeler
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Ve trenler bilirim!
Renk, renk; Kara, Mavi, Kırmızı boyalı
Bir omuzu gurbette bir omuzu sılaya dayalı.
Ben yorgun, onlar yorgun, yorgun akşamlarda sıra, sıra
Trenler bilirim,
Çocukluğumdan kalan acı hatıra.
Göz yaşıyla ıslanmış mendiller sallanır penceresinde
Trenler bilirim, kahır dolu yolcular var içerisinde.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta