Say bademleri,
say acı olanı, uyanık tutanı say,
beni de onlara kat:
Gözünü arardım hep, gözünü açtığında,
sana kimselerin bakmadığı bir anda,
örerdim ya o saklı, o gizli ipliği ben,
ki onun üzerinde tasarladığın çiy'in
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Bizi acı yaptı, bize ölümü ve acıyı anlattı.
Ve derin bir acıyla ayrıldı bu dünyadan.
Büyük şairdi Paul Celan...
'söyledin sen Paul
:
“dünya geçip gidiyor” /
evdeki yılanlarla oynaştın,
korkusuz /
cennetimize taşıdın katilleri /
zamanın dudağından
emerek yıkıyordun /
bunca kıyım mahallini /
“ustalığına” rağmen ölümün /
herkesi aştığındandır /
:
şiire yürüyoruz Celan!.../...' (N.Erlaçin)
sessizliğin ırmağı neden durmaksızın akar anne
biliyorum bütün suç bu badem ağaçlarında
duy bak neler söylüyorlar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta