Say bademleri,
say acı olanı, uyanık tutanı say,
beni de onlara kat:
Gözünü arardım hep, gözünü açtığında,
sana kimselerin bakmadığı bir anda,
örerdim ya o saklı, o gizli ipliği ben,
ki onun üzerinde tasarladığın çiy'in
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bizi acı yaptı, bize ölümü ve acıyı anlattı.
Ve derin bir acıyla ayrıldı bu dünyadan.
Büyük şairdi Paul Celan...
'söyledin sen Paul
:
“dünya geçip gidiyor” /
evdeki yılanlarla oynaştın,
korkusuz /
cennetimize taşıdın katilleri /
zamanın dudağından
emerek yıkıyordun /
bunca kıyım mahallini /
“ustalığına” rağmen ölümün /
herkesi aştığındandır /
:
şiire yürüyoruz Celan!.../...' (N.Erlaçin)
sessizliğin ırmağı neden durmaksızın akar anne
biliyorum bütün suç bu badem ağaçlarında
duy bak neler söylüyorlar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta