Küşâdı bend-i zülfün şîve-i bâd-ı sabadandır
Perişan olduğum her dem hayal-ı dil rubâdandır
Beni dûr etme şâhım bir zaman gülzâr-ı hüsnünden
Benim aşka giriftar olduğum “Kalû belâ”dandır
Gönül bir dem açılmaz ibtilâ-yi hecr-i cânandan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta