Es gönlümün diyarlarından,kaim olma tab'a,
Tab'a-i esasiye varınca,takayyüd etme bad-ı saba.
Munfasıl dar-ı beşerde mürşid-i mutlaktan,
Es dünyama bad-ı saba,münavebeten garbtan.
Ey bad-ı saba seninle mean füyuzat-ı niğmet,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta