Babil’in Düşüşü Şiiri - İsmail Karakaş 2

Babil’in efsanesi, insanların Tanrı’ya yaklaşmak için büyük bir kule inşa etmeye karar vermesiyle
başlar. Tek bir dilde birleşmişler ve göğe ulaşmayı hayal etmişlerdir.Ve toplanıp Babil’de tanrıya
ulaşmak için bir kule inşa ederler.Ancak Tanrılar, bu kibirli arzuya karşılık vererek dilleri karıştırır,
böylece insanlar birbirini anlayamaz hale gelir ve kule çöker.

Babil’in Düşüşü
Bir zamanlar göğe uzanan bir dil vardı
Her kelimesi taş gibi ağır
Ve her taş bir isyan
Arzuydu tırmanma sonsuzluğa

Babil…
Gölgeleri altından,
Kuleleri yaldızdan örülmüştü.
İnsan, kibirli insan, istedi olmak komşu orada
Tanrı’ya
Ve unuttu
Göğe uzanan ellerin daima yanacağını

Kibirli eller çalışırken dokunmaya göğe
Yukarıdan bir kelime fısıldandı
“Karıştır”
Dil bozuldu
İnsan yanındakini anlamaz oldu

Ve kuleyse
Çöktü
Çöktü çökmesine ama
Yıkılan yalnızca taş değildi

Denizler çekildi,
yıldızlar ışığını sakladı,
Tanrılar kapadı gözlerini Babil’e
Çünkü hiçbir düş,
İnançsız ellerde ayakta duramazdı.

Şimdi her harabede,
Her unutulmuş dillerin sesinde
Babil’in yankısı vardır.
Ve biz
Hala taşırız içimizde
Göğe ulaşma arzusunu
Sessizce.