Baba,
adın geçince omuzlarım ağırlaşıyor.
Sanki dünya birden büyüyor,
ben küçülüyorum.
Sen varken sırtımı dayadığım gölgeydin,
şimdi güneş tepemde,
kaçacak yerim yok.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta