Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Gerçekçiliği, iştenliği akıcılığı ile son derece başarılı. Kutlarım.
Bugün okuduğum en duygusal,en anlamlı satırlardı.İçim parçalandı be güzel arkadaşım.Allaha çok şükür başımda annem de vardı babamda ben büyürken (babacım şu an yok ama) Çocukluk dönemlerimi hep o güzel insanın varlığıyla geçirdim.Gençlik dönemlerimde anlayışıyla hep yanımdaydı.Babadan çok arkadaşım oldu güzel babacım.Ama o da bir gün upuzun dönülmez bir yolun yolcusuydu .Allah biricik anneciğime sağlık versin başımdan eksik etmesin.Nefesleri yeter.
Şimdiii arkadaşım seni o kadar iyi anlıyorum ki oldum olası hiç sevmen anneler günüymüş,babalar günüymüş.Bir tek o gün mü onlar bizim canlarımız.Sadece ticari amaçlı günler olarak görürüm o günleri hep.Ben burda o özel gün dedikleri günleri kutlarken yanıbaşımda bir arkadaşım ,iç çekiyorsa ,gözünde bir damla yaşla hasretlik yaşıyorsa o gün kutlanaacak bir gün değildir bence.
Arkadaşım ölen büyüklerimize Allahtan rahmet diliyorum.Mekanları cennet olsun.Yıldızlar yağsın üstlerine.
Kutlarım güzel çalışmanı her ne kadar hüzünlü de olsa duru ve sade ve içten anlatımın çok ama çok güzeldi.
Kal sevgiyle,kal sağlıcakla ve tam puanımla
SEVGİLİ NAZİRE ÖĞRETMENİM;
ÖĞRETMENLER GÜNÜNÜZÜ KUTLUYORUM..
BİZLERE HEP IŞIK OLAN O GÜZEL YURTSEVER YÜREĞİNİZİ SONSUZ SAYGI VE SEVGİ İLE ELAMLIYORUM..
SAĞLIK MUTLULUK VE BAŞARI DİLEKLERİMLE..
HÜSEYİN ÇUBUK
:( benimde...
yaaaaaaaaaaaa arkadaşım öldürdün beni gözlerimden yaşlar oluk oluk akıyor,benimde babam yok,olanlar kutlasın,yüreğinden öpüyorum şair
kocamanından kutlarım
sevgi dolu kalasın e miiiiiiiiiii
Hep duygusal konular...Yürek yanık, yürek acı dolu. Taşıyor tabii. babanız, bilmiyorum, gitti mi, vefat mı etti ama, her ne olursa olsun, yüreğinizin bir yerinde ona ait, kendinize bile itiraf edemediğiniz bir köşe var. babanıza öfke de duysanızi hasretde duysanız, o köşede zaman zaman gizli gözyaşları döküyorsunuz. Çünki, O herşeye rağmen babanız. Atanız...
Herşey gönlünce olsun sevgili kardeşim...
Selam ve sevgilerimle. Hâlenur Kor
tam puan
Babacığım
Hani bizler küçükken, sen tablanın başında yaz kış demeden, hep dururdun babacığım.
Çocuklarım rahat büyüsün diye, annemin kızmasına rağmen kamyon almıştın babacığım
Hatırlar mısın? İlla ev alacaksın, ev almazsan senden boşanırım demişti annem, babacığım
Bahçelievler’den, annemin zoruyla ev almıştın ve bizleri içine yerleştirmiştin babacığım
Ticari taksi satın almıştın, plakanın birini ağbim için satmıştın, ikinci takside kaza yapmıştı babacığım
Bütün bu çileli hayata, altı köşeli kasketinle karşı koymuştun ve de sabretmiştin biricik babacığım
Hayat, zamanla her ikinizi yavaş yavaş törpüledi ve çocuklarınız için gece gündüz çalıştınız babacığım
Ama hayat çok acımasızdı, yapacağını her ikiniz için yapmıştı, her ikinizde hasta oldunuz babacığım
Bütün bunlar artık bir son bulurda, huzurlu ve de mutlu bir şekilde günler geçirirsiniz babacığım
Gez, dolaş, silah-i rahim yap, ibadetlerine eskisinden daha çok, dört elle sarıl ne olur? Babacığım
Annemle, huzurlu günlere beraber adım atın, sakın artık birbirinizi üzmeyin, olur mu? Babacığım
Artık her şey sona erdi, çalışmak ve çabalamak seni sakın yormasın, bizlere örnek oldun babacığım
20.06.2010
Fikret Gürsoy
ARAŞTIRMACI-YAZAR-ŞAİR-PROGRAMCI
KUTLARIM EFENDİM.
duygu yüklü bir paylaşım...
yüreğiniz hep gülümsesin...
saygı yüklü selamlarımla...
İçimi acıttı duygularınız, babanıza rahmet diliyorum. Kutlarım, sevgiler.+10
Paylaşım için teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 58 tane yorum bulunmakta