Şiirler, bir şair gibi düşmeli yere
Rüzgara tutulmuş,çürük vişneler açmalı
Baba ,sözcüklerini unutursan
Bir şey söyleme..
Anlarım gidişindeki hışımı
Sen ki anlarsın
5 yaşında esmer bir çocuğun göz yaşındaki sıvıyı
Tüm hayaller,aldanışmış
Bir uçurtma uçmazmış,transatlantik üzerinden
Dokunmazmış,çocuklar babaların tütünlü sakallarına
Bir mısra, ısınsın içimde eriyince
Görmezmişim, buzdağı üstündeki şapkanı
Yüreğim, topu topu bir avuç alandı
Sığmaz uyuduğun toprak parçaları
Göreceksin,
Nasıl büyüyüp,sonsuz olduğumu
Bir Kafka geçti bu dünyadan baba
Eğildi fısıltıyla,ölümün kulağına
Çeyrek yüzyıl ,bir çocuk ağzından sigara düşürdü ,diş yerine
Kabirlere su taşımam
Üzülmezsin bilirim
Kök, saldığı yerdedir
Endamın okyanustan bir tapınak
Geceleri kutsadığım
Hatırlıyorum
Örtmemişlerdi üstünü
Fırtınalara kafa tutan omzun diriydi
Soğuktu ellerin
Annemin yazması, siyahtı bin çeşitten
Bin çeşit Güneş dilendik
Isının merhametine sığındık
Gökyüzünde gördüğüm çehre misin
Nasır mısın ,bilinç ağrılarımda
Toprağın yutkunmasın
Sitemimde,tomurcuk ağızlı bir geyik sana doğar
Dünya bir kervan
Selamın,gelenlere ve gidenlere...
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 21:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!