Babamın Öğütleri Şiiri - Nevzat Dağlı

Tutam ot deveyi yardan uçurur,
Az tamah çok ziyan getirir, derdi.
Tepişen eşekler damı göçürür,
İnek mayısına* oturur, derdi.

Çalışkan at yemi kendi artırır,
Süt veren kendine iyi baktırır.
Kuru saman yemi doğru yaktırır,
Sürekli ot yiyen ötürür, derdi.

Millet mektebinden diploma vardı,
Babam doğru çiftçi, işçi, tüccardı.
Evden besmeleyle işe çıkardı,
Tembellik yatağa yatırır, derdi.

Ticarette işler güvenle artar,
Güvensiz alıcı bir daha tartar.
Hileden, hurdadan kendini kurtar,
Allah kazancını yetirir, derdi.

Piyango haramdır para vermeyin,
Kumarı şans, talih, kısmet görmeyin.
Emeksiz kazançla hayal kurmayın,
Ham hayal gerçeği batırır, derdi.

Ekin yakan harman görmez, inşallah,
Hak zalime fırsat vermez, inşallah;
Bizlere kul hakkı sormaz, inşallah,
Kul hakkı imanı bitirir, derdi.

Karaman evladı İbrahim Dağlı,
Yaşadı Seyyide eşine bağlı.
Beş kızı evlendi, iki de oğlu,
Kervanı bozmayın it ürür, derdi.

Nevzat Babasını hayırla anar,
Uzakta yaşadı yüreği yanar.
Baba sözü, gurbet evladı sınar,
Sevgi yoksa bağı yitirir, derdi.

Halk Ozanı Karamanlı Nevzat
*Mayıs: Sığır dışkısı