Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Küfesi vardı babamın sırtında.
Sabah olmadan uyanırdı,
hiç alarm çalmazdı evde,
çünkü biz babamın ayak seslerinden anlardık günün kırıldığını.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta