Sigarayı bıraktığının 2. Ayı karanlık bir yolda usulca seyrediyorduk babamla.
Elim radyoya ilişti, bir şarkı ancak bu kadar güzel dinlenilebilirdi baba, itiraf et bu şarkı senin şarkın.
Başıma gelebilecek en kötü şeyin geldiği yıllardı işte.
Babama sigara uzatacak kadar büyümüştüm maalesef.
Öylece alıp yaktı.
Unuttun değil mi dedim, manasızca baktı gözlerime.
Şarkı bittikten sonra sessizliği balta gibi böldü ikiye.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta