Babamın Cüzdanı
Babam garip bir işçiydi, elleri nasır,
Alın teriyle yoğrulmuş bir ömürü taşır.
Güneş doğmadan çıkar, gece dönse de,
O cüzdan bereketle dolardı her seferinde.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;



