En çokta kaybettiğini özler insan.
Kokusunu , gülüşünü , sesini ona ait olan her şeyi...
Artık onun olmadığı bir yaşamı yaşamak , onsuzluğa alışmak acı verse de en çok anılara sarılmak ister.
Hüzün, acı , keder sarar bütün bedeninii
Gözyaşıyla , ona olan hasretiyle geçer günleri.
Sonraa buradan beraber geçmiştik , bu fotoğrafta çok güzel gülmüş , burada oturmuştu diyerek acıyı azaltmaya çalışır insan.
Ve en çok onu özler insan , canım dediğini , babam dediğini, ilk aşkım dediğinii...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta