BABAMI ÇOK ÖZLEDİM
Balonumda nefesi var
Ben babamı çok özledim
Kulağımda hep sesi var
Ben babamı çok özledim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Babası vefat eden, baba özlemi çeken bir evlat olarak okuyunca insan daha da etkileniyor şiirden .. Sözcükler bitti bende .. Kaleminiz daim olsun ..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta