Herkes küçükken annesini hatırlar,
Benim tek hatırladığım senin koynun
Arkandan ağlayamadım bile babam
Karnımda senin görmeyi en çok
İstediğin Bir taneciğin vardı.
Zaten seni kaybetmiştim
Kıyamadım ona ağlayamadım babam
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Biri acı biri tatlı iki büyük olayın aynı anda yaşanışı; sevinilsin mi, üzülünsünmü? Ne sevinci yaşayabilmek ne acıyı doyasıya iliklerine çekmek.. İki zoru aynı anda.. Giden en çok sevgilinin(kızlar için babanın) ardından aysını bile buruk yaşamak.. Şiirde çok güzel bir kurgu var. Kuruluş acıyı da sevinci de aynı anda hissettiriyor. Bu şiiri okurken Yavuz Bülent bakilerin 'Bir Genç Kızın Ölümü' adlı şiiri aklıma geldi. Ölümü bile güzelleştirmişti. Bizim için ölüm yokoluş değil, aksine varoluş olarak kabül etmeliyiz. Sonunda da siz de öyle demişsiniz. 'Az kaldı..' ifadesiyle dünya hayatının kısalığı, gerçek hayatın sonsuzluğuna özenilmiş.
Son eklediklerinize yorum yazamadım. Bu şiiriniz oldukça dikkatimi çekti. Kabul buyurursunuz artık. Tebrik-selam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta