Bir avuç sevgi,ama kocaman bir avuç.
Bizim minik Çınar oğlanın değil,
Yüz kilo çeken Abdi amcamızın avuçları gibi.
Sonra bir güzel bakış,ama çok gülücüklü,
veee Hozarinin mısır tarlaları.
...Ardından Ali dedemin harmanı,
Ayşe ninemin yumuşak yatılası uzun donlu dizi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta