Adını yazmadım senden sonra,
yangınından kaçırıp gözlerimi
resmine hiç bakmadım.
Her sabah
yokluğunla ıslanan saçlarımı okşadım
şefkatine özenip...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreğimi sızlattın,nasıl dökülür bunca güzel söz...
harikasın...
Babama...ne güzel demişsin..Bedeli fazlasıyla ödenmiş ama yaşanmamış duyguların şifresidir bu şiir...Babam adına teşekkürler Özhan abé...
Bu şiir ile ilgili 22 tane yorum bulunmakta