Yangınım sönmesin,
Yokluğun bir gün bile çıkmasın aklımdan.
Seni düşünmek,
Seni düşlemek,
Ve kavuşacağımız günü beklemek...
Varsın bu hayat,
Acıyı bal eylemek olsun.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta