Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Evet onlar sadece bahane..
Evet özlem hanım,"saman çöpü ölüme bahaneymiş.Ama iş gelip babaya dayanınca insan kaybetmeyi göze alamıyor.
Kısa olmasına rağmen kuvvetli vurgularla çok şeyler anlatmışsınız ustaca.tebrik ederim...
'uzaklarda bir yerlerde nefes alıyor' olması dahi yeterli olan insandır...
insana şükretmeyi öğretir.
azla yetinmeyi öğretir.
çok şey öğretir çok...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta