bilmiyorsun
özlüyorum seni
yoksun...
aklımda
dirseğe kadar
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Çok güzel. Güçlü kalemi kutluyorum. On puan ve saygılar.
Şiirde hep ihmal edilmiştir babalar, diye düşünüyorum.
Bu ihmali hafifleten dizeler....Çok güzel....Tebrikler..tabi ki tam puan.
Çok beğendim,olabildiğince doğal ve nostaljik.tebrik ederim
Şiirinizi
begenile okudum
Bu tür izleksel konulu şiirlere yazmak oldum olası fena abanmıştır bana.Çünkü karşısında dik durulması olanaksız bir konuya yazan Şair'in -hele de Babasına/annesine/kardeşlerine/yakınlarına yazıyorsa- duygularını yorumlamak bir engel olarak durur klavyemde.
Işık içinde uyusun
Şiiri ilgiyle okudum.
Sayın AYDIN'ı bu içselleştirdiği yoğunluklar nedeniyle kutluyorum.
Anne ve baba üzerine binlerce şiir yazıldı. Yazılmaya da devam edilecek. Onların hakkını ödememiz tabiki mümkün değil. Bir babanın büyüklüğünü, sevgisini, tarif etmek mümkün değil. Duygu yüklü, bir o kadar da anlamlı, şiirinizi okurken çok duygulandım etkilendim. Bu güzel dizeleri yazan sımsıcak yüreğinizi, canı gönülden kutluyorum. Yüreğinize sağlık, iyiyiki varsınız. 10 puan, saygı ve sevgi selamlarımla...
Yıllar geçsede özellikle anne baba ile ilgili bazı anırlar gözlerimizden gitmez mekanı cennet olsun. hayat işte hergün yeni şeyler yitiriyoruz
serin yaz akşamlarında
asmanın altında hani......
yanı başında küllüğün bitlis sigaran
yudumlarken çayını demli
ya da
bahçemizi bellerken
aldırmadan
kızgın güneşe...
bize kalırdın
bittiğinde iş mevsimi
kışı sevmelerim bundandı
belki de...
..
ooffff
babamı anımsadım ve yeniden özledim..
canımı acıttı dizeler ama can yanmayınca şiir eyrini bulmuyor..
baba kokusu gibi yok sizi çok iyi anlıyorum...
teşekkrüelr sayın AYDIN
Babamı kaybettikten sonra tam on yıl ona şiir yazamadım. Daha doğrusu, yazdıklarımı ona yakıştıramadım. Ve tam on yıl sonra aşağıdaki şiiri yazabildim. Zor, çok zor bir babanın büyüklüğünü, sevgisini, yürekteki yerini satırlara dökebilmek. Okuyunca gördüm ki siz bunu başarmışsınız sevgili Günay Aydın... Kutluyorum tam puanla ve sevgimle...
üÇGüLLER HEP SEN KOKARLAR ' babama '***
Havada üçgül kokusu var
Üçgüller hep sen sen kokarlar.
Kokunu duyumsarım bin bir özlemle
İçimde bir hüzzam şarkı
Geçebilmek için üçgül tarlasının önünden
Yolumu değiştiririm,
Nedenini bilemezler
Yılların yorgunuydu güzel gözlerin
Uzamıştı sakalların, zayıflamıştın.
Sarıldım, öptüm ellerinden
Kaybolmuştu nasırların.
Acaba diğer babalara da
O denli kısa mıydı geceler?
Hep gün ağarmadan giderdin işe,
Gece, yarılanırdı nerdeyse
Eve döndüğünde…
Sitemkârdı gözlerin,
Kırılgandı sert kabuğunun içindeki
Yumuşacık yüreğin.
Sordun;
Nerde kaldın, neden daha erken gelmedin?
Geçerli bir neden bulmaya çalıştım kendimce
Kabullenmedin.
Oysa sonun başlangıcıymış vakit,
Bilemedim…
Sokuldum yanına eskiden olduğu gibi
Çocukluğumu anlat bana dedim,
Gülümsedin.
Askerden o gün dönmüştüm,
Bir şubat ayazıydı gelişin.
Kızımız oldu diye çok sevinmiştim.
Gurbet kuşu olacakmışsın
Nerden bileydim?
Okuman uğrunaydı sadece
Katlandığım hasretin,
Gözlerinden gönlüme akıverdi sıcacık sevgin…
Sonra;
Bir at bile kırk yıl koşarmış derler,
Ben koşmaya başlayalı elli yılı da geçti,
Artık nasıl eskimeyeyim, dedin
Kabullenmiştin…
Oy kadersizim, oy çilelim, oy gülmezim,
Bizler içindi tüm çektiklerin bilmez miyim?
Dertlerini içine gömdün de belli etmedin.
Yaklaşık kırk gece nefesini dinledim.
Her yeni güne yeni bir umutla girdim.
Bir şubat ayazıydı vakitlerden yine,
Umudun bittiği yerde
Seni zor ecele teslim ettim.
Güneş kaç kez battı tepelerin ardında?
Ve kaç turna katarı geçti o günden beri?
Bilemem, hiç saymadım ki…
Artık anlamı yok köye gelmelerin
Ve seni ne kadar sevdiğimi söylemenin
Yok artık gelişimize sevinmeler, tatlı telaşlar
Viran kaldı ardından evler, bahçeler, bağlar
Ceketinin cebinde bir tutam kurumuş üçgül
Yokluğuna ağlar.
Havada yine üçgül kokusu var.
Neden bu kadar acımasız üçgüller?
Ve neden hep sen sen kokarlar?
Ne zaman gönlüme düşsen canım babam,
Yüreğimin bir köşesinde
Gizli bir yara kanar kanar,
Küçük bir kız çocuğu
Sessizce sensizliğine ağlar…
Naime Koç ÖZEREN / Ağustos 2008
Özlemle yazılan sevgi , unutulurmu babalar , dolarmı hiç yeri...yüreğinize sağlık , sevgiyle kalın...+....
Bu şiir ile ilgili 33 tane yorum bulunmakta