Babama Şiiri - Yorumlar

"Babama"

Her güz
Haziranı kavurur
Göz pınarlarında
Bulgur kazanı kurulur..

Her gece
Rüya kabusa yürür
Ne zaman yırtılsa seher
Ocağı yakan ateş görülür.

Her eylül
Ruhu kasvet sarar
Kuluçkaya yatar ana
Yedi yavruyu birden kucaklar.

Her salâ
Yolcunun soğuk ismiyle akar
İnsan olmak zor zanaat
Her ölüyü yine bir ölümlü yıkar


13,9.1971
Nebişeyh

Ah babacığım
sırtımı dayadığım dağ
neredesin

Galiba yakın...
"Babalar Günü..

Gerçi günlere kalmamalı derim... Analar, babalar, sevgililer...
Sevdiklerimiz..
Vatan gibi kıymeti ölçülemeyen değerlerimiz..

Ben yine de "anımsamanızı" istedim..
Bir babanın nasıl özlendiğini de göstermek, bir şiirle..

Rahmetle anıyorum babanızı Öğretmenim..
Sizi de kutluyorum içli şiiriniz için...

HAYAT SEVİLENLERLE VE SEVENLERLE GÜZEL VE MUTLULUK VERİCİ ANCAK HAYAT BÖYLE HEPİMİZİN ACISI, AYRILIĞI GÜÇLÜ HİS VE KELİMELERLE DİLE GETİREN ŞAİRİMİ KUTLARIM.

Mekanları cennet olsun nur içinde yatsınlar onlar bizlerden çok zor şartlar altında yetişmişler kimi tarlada bağda bahçede hayvancılıkla madenlerde çalışıp çoluk çocuklarını okutup yetiştirmeye çalışmışlar ellerinden geldiği kadar ailesi içi çalışıp çabalamışlar tabiri caizse gün görmeden bu dünyadan göçüp gitmişler kaleminiz daim olsun

Akşam evde ışık yanınca yolunu beklediğimiz, sağ olsaydı nefesi bile yeterdi dediğimiz her evladın kahramanı. Dışarıda yaşadığı acıyı, sıkıntıyı, stresi evine yansıtmayan, karnemizdeki kırığı görmezden gelen, yaramızı saran, sakız dondurma alan. Her geçen gün yokluğunu daha fazla hissettiğimiz, ama sevgisi , gölgesi hep yanı başımızda. Desteğimiz , dayanağımız, hayatımıza yön veren ve iz bırakan Babamız. Yüreğimizdeki sevgisi hiç eksilmeyecek. Hepimizin gideceği yere bizden evvel gidenlere Allah'tan rahmet diliyoruz. Mekanları Cennet olsun. Çok güzel ve duygulu bir şiir okudum usta kaleminizden. Saygılar.

Birol Hepgüler.

İnsan çok sevdiklerini uğurladığında ilk zamanlar bir daha göremeyecekleri duygusuna tam olarak alışamıyorlar...Fakat, zaman geçipte o özlem başladı mı nabız gibi atmaya yürekte büyüyor hasret ve işte o an gidenin bir daha dönmeyeceği duygusu insanın yüreğine bir balyoz gibi iniyor....Asıl acı o zaman başlıyor...Sonra ne oluyor...Her geçen yıl biraz daha özlenip bir daha göremeyeceğimiz fikrine alışılıyor..Sonra düşler koşuyor imdadımıza, sonra anılar...sonra...sonrası yok...usulca külleniyor...yada baskılanıyor yüreğin bir yerinde...Nur içinde uyusunlar..
Sevgiyle tebrik ediyorum değerli yüreği....

Şiirdeydim;yeniden.
Önemsediklerimiz içinde 'babalarımızın' çok ayrık bir yerde tutulduğunu bir kez daha kanıksadım.

Tüm babalara saygıyla.
Değerli AYDIN'ı tebrikleyerek.

Erdemle.

Babalar gidince yarım kalır çocuklar..Eksikliğin buruk acısını okudum..Onlar hep aynı yerde aynı sevgiyle bulunacaklar..Yalın, duygulu bir şiir okudum kaleminizden. İçtenlikle kutluyorum. Sevgiler..

Haklısınız sevgili Öğretmenim. Ama ne yazık ağaç yıkılmadan yeri belli olmuyor. Meğer ne çok severmişiz onları.... Sanki bütün babalar hep aynı...Ceakar, vafakar, dirençl,Sert kabuğun içinde yumuşacık, ipek gibi bir kalp...



BABAMıN ARDINDAN

Aradan geçen onca yıla rağmen
Rüzgâr, kokunu getirir uzak iklimlerden
Güzel gözlerin düşer gönlüme,
Yorgun / sevecen
Uzanıp öpmek isterim, nasırlı ellerinden
Hep, son duruşun takılır belleğime;
“Nerde kaldın?
Neden daha erken gelmedin, neden? ”
“Ahhh! Bilebilseydim canım babam,
Durur muydum gelmeden?
Neden söylemedin, nedeeen? ...”

Zamansızdı gidişlerin,
Kaçar gibi, hep ben uyurken
Uyumamak için biber sürdüm gözlerime
Başını beklerken
Ya yine ben uyurken gidersen…

Son dersini verdin gitmeden;
Yolculuk vizesi onaylanınca
Bekletilmezmiş ki yolcular son istasyonda
Yolcu yolunda gerekmiş
Gitmeliymiş meğer davet edilen...

Haziran 2010