Sıkıyor ruhumu ufkun darlığı,
Şafaklar derdimi bölmüyor baba.
Ben duyarım içimdeki çığlığı,
Yaşamayan bunu bilmiyor baba.
Sonsuzluğa yürüdüğün yol üzgün,
Günler üzgün, aylar üzgün, yıl üzgün,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta