Doğduğum gün
Bana ilk baktığında
Gülümsemişim.
‘Vermem‘ demişsin ‘kızımı kimselere.‘
Sonra
Gözlerimden akan gülücüklerle
Sen de gittin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ya...demek gülümsemişsin.Seni dünyalara değişmeyeni yüreğin dağlanmasına rağmengülücüklerle uğurlamışsın.Kız bana bak! Ben ağlarım
hemde sesli ağıtlar yakarak.Dayanamam böyle ayrılıklara...
Babanın mekanı cennet olsun kızım...
Ne mutlu ona ki, ardında kendisini çok seven,
Onun için dua eden,
Onun için şiir yazan bir hanım kız bırakmış...
Benim doğduğu ilk veya başka gününü gördüğüm,
Beni sevecek,
Benim için dua edecek,
Şiir yazacak
Bir kızım olmadı...
Sevgiler Sevcan Kızım...
Kadir Tozlu
...............
yüreğine sağlık
...............
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta