Gökyüzümü kırgın bulut mu yaslı
Dağ başında duman ovamı sisli
Şefkatli bakışlı pek yanık sesli
Özlettin kendini babam nerdesin
Özlemin bitmez ki yeniden başlar
Evimizde durur koyduğun taşlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygulandırdınız beni. Yüreğinize sağlık. Uygar Vural
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta