((24.08.2025 de kaybettiğim babama yazdığım şiir))
Ben, bir tabutun tahtasına tutunan son kalp atışıyım.
Sessizliğin nabzında,
zamanın sönük kandili,
kayıp bir saatin ibresi.
Ve şimdi sen,
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta