İpliği iğne deliğinden geçirmeye çalışırken geldi aklıma babam...
Sökülen düğmelerini hep ben dikerdim.
Oda öylece beni seyrederdi.
Öğle vakti, en parlak zamanında güneşe çıplak gözle bakmaya çalışırken geldi aklıma babam.
El ele sanki meydan okur gibi üstüne üstüne koşardık güneşe doğru..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
