Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Şiiri okurken içine ne yaşanmışlıkları ve acıları gördüm.zaten şairin şiir duvarlarının kerpiçleri acılarla örülmüş değilmi ki....
Acını bir başka anlatım ve ve güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta