Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
...ve ben gittiğin günkü gibi kaldım
hiç büyümedim
hiç büyümek istemedim
büyüyen sadece özlemimdi
sesine!
kokuna!
gülüşüne!
Ruhları şad olsun !
Babalar gidince büyürmüş çocuklar...
Cennet olsun mekânı.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta