Ellerimden tutup,
Beni ilk kez okula götürdüğün gün gibi,
Hâlâ benim kahramanım...
Ama ilk günkü gibi değil,
O korkusuz yüreğim.
Tozpembe hayallerim...
Çünkü sen yoksun artık baba...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta