Dünya ya geldin de murat mı aldın
Yaşayıp ta bir gün görmedin Babam
Bir dul Ana ile yuvada kaldın
Tomurcuk gülleri dermedin Babam
Bir rahat edip de sefa sürmedin
Küçük yaşta baba yüzü görmedin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta