her düştüğümde kendi düşsede beni kaldıran bir adam
kuşak çatışmalarının ortasında
anamdan duyarım ağladığını sabahın altısında
adam gibi bir adam babam
kulağımı çekerken bile içi ağlayan
benim derdimi kendi derdi sayan
bitkin gözlerinden mertlik akan
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta