Yıl dokuzyüz kırkdört ekim ayında
Dünya’ya bir adım, atmıştı babam
Kendini bulmuştu ana koynunda
O büyük şefkati, tatmıştı babam
Ardından başladı yürüme çağı
Küçük ayakların, çözüldü bağı
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta