Sen ne masum adamdın baba.
Hiç incitmezdin hiç kırmazdın.
Başı dumanlı, gözleri bulutlu,
yüreği merhamet dolu, sen ne güzel adamdın.
Bir gün verseler bir gün dile deseler koşarak çocukluguma dönerdim dizlerinin dibine.
Yanık türküler söyleyen, sevgiyi çogaltıp dağıtan,
yetim yanını hayata kırgınlıgını, yorgunluğunu göstermeyip hep gülümseyen.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta