Babam Şiiri - Yorumlar

Mehmet bey şiiriniz güzel ama sanırım bu üçüncü kıtanın üçüncü satırında bir klavye hatası var 'hasta düştüm sormuyorum baba'

tüm anne babalara saygı ve hürmetlerimi sunuyor, ebedi aleme göç edenlere de Allahtan af ve mağfiret diliyorum, ruhları şad olsun....kutladım..........

Babaya olan sevgiyi dile getiren çok güzel bir şiir..yüreğinize sağlık. Saygılar sunarım efendim.

babaya olan özlemi cok güzel ifade etmişssiniz kutlarım antolojime aldım tam puanımı bırakdım efendim

arın duru akıcı mükemmel kutlarım muhabbetle tyam puan
saygılarımla

yüreğinize sağlık kutlarımm..

Yollar uzak olabilir ama yüreğimizi uzak tutmayalım babamız,annemizden.Hayattaysalar ne mutlu bize, en büyük hazine ailemiz değil midir?TEBRİK EDERİM.

babaya atf edilen çok manidar,akıcı bir o kadar güzel bir şiirdi tebrikler tam puan ve saygılarımla

Şiirinizi okudum değerli dost. Yorumum bir önceki yorum kutucuğunda. Fakat bir de bu pencereden bakmanızı istedim babanıza... Sevgiyle...



*** üÇGüLLER HEP SEN KOKARLAR ' babama '***

Havada üçgül kokusu var
Üçgüller hep sen sen kokarlar.
Kokunu duyumsarım bin bir özlemle
İçimde bir hüzzam şarkı
Geçebilmek için üçgül tarlasının önünden
Yolumu değiştiririm,
Nedenini bilemezler

Yılların yorgunuydu güzel gözlerin
Uzamıştı sakalların, zayıflamıştın.
Sarıldım, öptüm ellerinden
Kaybolmuştu nasırların.
Acaba diğer babalara da
O denli kısa mıydı geceler?
Hep gün ağarmadan giderdin işe,
Gece, yarılanırdı nerdeyse
Eve döndüğünde…

Sitemkârdı gözlerin,
Kırılgandı sert kabuğunun içindeki
Yumuşacık yüreğin.
Sordun;
Nerde kaldın, neden daha erken gelmedin?
Geçerli bir neden bulmaya çalıştım kendimce
Kabullenmedin.
Oysa sonun başlangıcıymış vakit,
Bilemedim…

Sokuldum yanına eskiden olduğu gibi
Çocukluğumu anlat bana dedim,
Gülümsedin.
Askerden o gün dönmüştüm,
Bir şubat ayazıydı gelişin.
Kızımız oldu diye çok sevinmiştim.
Gurbet kuşu olacakmışsın
Nerden bileydim?
Okuman uğrunaydı sadece
Katlandığım hasretin,
Gözlerinden gönlüme akıverdi sıcacık sevgin…
Sonra;
Bir at bile kırk yıl koşarmış derler,
Ben koşmaya başlayalı elli yılı da geçti,
Artık nasıl eskimeyeyim, dedin
Kabullenmiştin…

Oy kadersizim, oy çilelim, oy gülmezim,
Bizler içindi tüm çektiklerin bilmez miyim?
Dertlerini içine gömdün de belli etmedin.
Yaklaşık kırk gece nefesini dinledim.
Her yeni güne yeni bir umutla girdim.
Bir şubat ayazıydı vakitlerden yine,
Umudun bittiği yerde
Seni zor ecele teslim ettim.

Güneş kaç kez battı tepelerin ardında?
Ve kaç turna katarı geçti o günden beri?
Bilemem, hiç saymadım ki…
Artık anlamı yok köye gelmelerin
Ve seni ne kadar sevdiğimi söylemenin
Yok artık gelişimize sevinmeler, tatlı telaşlar
Viran kaldı ardından evler, bahçeler, bağlar

Ceketinin cebinde bir tutam kurumuş üçgül
Yokluğuna ağlar.
Havada yine üçgül kokusu var.
Neden bu kadar acımasız üçgüller?
Ve neden hep sen sen kokarlar?
Ne zaman gönlüme düşsen canım babam,
Yüreğimin bir köşesinde
Gizli bir yara kanar kanar,
Küçük bir kız çocuğu
Sessizce sensizliğine ağlar…

Naime Koç ÖZEREN / Ağustos 2008

Naime Özeren

Şiirde derin bir özlem var babaya. Fakat garip bir çelişki dikkatimi çekti.

Sormaz oldum seni baba
Halin nedir bilmem baba

Hasta olmak veya gidememek sesini duymaya engel değil ki sevilenin. Hele bu sevilen babaysa... Yani demem o ki sn Erses, henüz babalarınız sağken değerini bilin. Onlara sevginizi gösterin. Ve hatta şımartın. Öyle sarılın ki, varsın kemikleri çıtırdasın. Öyle öpün ki yüzü gözü ıslansın. Gerçek sevginizi özünde duyumsasın... Bir gün bunları yapmak istediğinizde geç kalmış olmak çok acı verir.

Şiir olarak güzeldi. Ama içeri hakkındaki duygularımı yazmadan geçemedim. Sevgili şair. Babanızla ve çocuklarınızla nice mutlu yıllara...