Kırk iki yaşındayım, ilk defa babam elimi tutarak gezdik.
Kaydırakta kayan çocuklar gibi gönlüm şendi. Biraz da utangaç.
Hiçbir çocuk kalmasın benim gibi şen olsun babasıyla.
Ağzında şeker, cebinde paran olmazsa dahi çocuğum; elini tutsun baban.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta