On eylül ikibin onbir
Sonbaharın ilk günlerinde
Kalbimin kopmayan yaprağı
Ansızın toprağa düştü
Toprağı çok seven babam
Bahçede otlar arasında
Ansızın toprağa girdi
Yapayanlız Hakka gitti
Meğer güzel yapraklar
Tam sararmadan göçermiş
Dallarda boşluk, havada hüzün
Gönüllerde üzüntü bırakarak.
Biz senden razıyız
Yaratan da razı olsun
Bahçen cennet,makamın yüksek olsun
Sen kavuştun Mevlana, özlemek bizim olsun
Akrep gibisin kardeşim,
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.
Devamını Oku
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta