Siz şehirde yaşamak istemezdiniz.
Köyümüzü bir cennet bilirdiniz.
Birgün geri dönmeyi düşlerdiniz.
Siz gittiniz ama bizler kaldık babam!
Utancımdan gelemiyorum yanınıza.
Bir taş koyamadım başınıza.
Mutluyduk sevdalıydık birbirimize
Bugünde dualarım sizinle babam!
Kabrinizin başına geldim, elimde güller soldu.
Dualar ettim, kurduğum hayellerim yok oldu.
Kendimi tutamadım, gözlerim yaşla doldu.
Sizden ayrılıpta gidemedim ANNEM BABAM! .......
Kayıt Tarihi : 17.7.2011 16:18:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Tuncer Çelik](https://www.antoloji.com/i/siir/2011/07/17/babam-497.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!