Babam, bir şehrin kenar mahallesinde unuttuğu bir anı gibiydi.
Bir kaldırım taşıydı, her adım attığımda
varlığını hissettiğim ama dokunamadığım.
Bir tren düdüğüydü, gecenin bir yarısı duyduğum,
uzaklardan gelen, içime işleyen.
Bir otobüs durağıydı, beklediğim ama gelmeyen...
Benim babam, bir duraktı,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Az ve öz, yaşanmayan çok eksik...
Bazı insanlar şanslı oluyor, bekledigi, özlediği, anısı olmuyor babası... o an sarıldığı, kokusuna yaslandığı, gözlerine bakarak yaşlandığı oluyor..
Az ve öz olmuş.. ??
Az ve öz, yaşanmayan çok eksik...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta