Tutulan bir söz kadar doğruydu babam,
Boğazından haram lokma geçmezdi,
Bize de yedirmezdi haramı,
İliksiz kemiklerimizde helal lokmalar,
Az mı az, biraz mı biraz ama lezli-lezzetli.
Babam; evimizde dediği dedik,
Öttürdüğü düdük olan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Aylardır girmiyordum siteye.
İlgine ve de değerli dileklerine teşekkür ederim sevgili MADemircan.
Selam ve sevgilerimle.
(Sen de bu yazdıklarımı kimbilir ne zaman göreceksin...)
Üstadımın Ruhu şad olsun.
kalemini şimdiki zamanlarda da görmek gerekirdi.
amma yürek işte o zamanda kuvetli oldugu mısraların güzelliğinden, akıcılığından belli.
Rahmet dualarım üstadım için.
Saygı değer İsmet abim sizde var olun.
saygılarımla
Mehmet Ali DEMİRCAN.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta