Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok güzel bir özeleştri....ne yazıkki...hayatın bazı gerçekleri....gelenek görenekler....ve yaşamın enstentanaları...ataerkil aile düzeninde....şikayetinizin sahibide babanız.....çok güzel dile getirmişsiniz...sevgiler...saygılar....
yüreğin kendine serzenişi...
güçlü ve duygu yüklü...
saygılar kaleminize...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta