Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
bir babanın yokluğunu ancak onu yitiren anlar...yüreğine sağlık arkadaşım...şiirindeki duygularını ve özlemini bütün kalbimle paylaşıyorum...
Biliyorum dönülmez yerdesin
Mümkünü olsa dönersin
Ama bilmelisin ki,
Yine benimlesin, kalbimin içindesin. !
Duygulu,içten,yürekli ve son derece anlamlı bir sevgi, şair yüreği alkışlıyorum, yüreğine sağlık efendim.Saygı,sevgiler.
Selam
Sanki yaşadım olayı. Çok güzel ifade etmişsiniz.
Baba için sızlayan bir yüreğin şiir olarak sayfalara dökülüşündeki hüznü okudum dost yürekten, kaleminizi kutlarım can. Bilal Esen
nazım hıkmetın bır sozu aklıma geldı bır an en fazla 1 yıl surer 20. asırlılarda olum acısı dıye. demekkı hala 20 asırlı olmayan varmıs hemde ne cokmus
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta