Zamana meydan okurdu bakışları
Kalkanı vardı adeta kara kışları
Bir sanatçı gibiydi tohum saçışları
Babam çocukluğumun en büyük kahramanı
Ben burdayım derdi kollarındaki kaslar
Çok çalışır, sessizce dinlenir, ağaca sırtını yaslar
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta