Zamana meydan okurdu bakışları
Kalkanı vardı adeta kara kışları
Bir sanatçı gibiydi tohum saçışları
Babam çocukluğumun en büyük kahramanı
Ben burdayım derdi kollarındaki kaslar
Çok çalışır, sessizce dinlenir, ağaca sırtını yaslar
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta