Benim babam hiç yaramaz demezdi, şımarık da demezdi. Kendine göre, sevgi dolu azar cümlecikleri vardı. Uzun zaman anlayamadığım cümlecikler…
Delikanlı adammış benim babam. Ne varsa dilinde varmış, kalbi tertemizmiş. Öyle diyorlardı komşularımız.
Benim babam kamyon şöförüymüş. Ben onu hep dolmuş sürerken görüyorum. Hatta babama tüpcü bile diyorlar ama babamı tüp satarken de hiç görmedim. Babam bu işlerini niye benden gizli yapıyor anne?
Babam benden niye bir şeyler gizliyor anne? Niye benden gizli kamyon sürüyor tüp satıyor. Ben daha çocuğum, bazı şeyleri görmek istiyorum. Görmezsem varlığını kavrayamam ki anne!
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta