Ellerinden boğazıma giden lokmaydı ilk tanıştığım
Yutarken, çocuk ruhuma işleyendi sevgi dolu bakışın
Hadi ye oğlum derken çarpan yüreğindi beni besleyen
Doydun mu Cemilim diyen sesindi beni büyüten Babam
Kısa pantolonumu, beli lastikli donumu sendin diken
Her düşüşümde yırtılan pantolonumu sendin yamayan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sevgili abicim sen bu şiirini dünya diliyle herkese göndersen inanki dünyada birinci seçilirsin sevgiler arif
yıllar oldu inanki bir daha okudum gözlerim doldu sen çok yaşaabicim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta