BABAM
Kaç mevsim, seneler geçti
bilmiyorum yokluğunu.
aklıma her düştükçe,
özlemin aynı kalıyor.
bazı sesler hafızamda,
dün gibi
hiç yaşlanmadı ki?
insan duruşunda, verdiği sözde
saklarmış kendini.
öfkelensem de, yorulsam da,
"insan kal" diyen sesin
omuzumda ya,
bize bıraktığın,en büyük mirastı
babam.
sesini duymayı çok özledim.
Aksaray/21 Haziran 2026
GÖKMEN YILMAZ ERDEM
Sevgiyle Kalın. 👋🌹
Gökmen Yılmaz ErdemKayıt Tarihi : 23.06.2026 09:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!