Babam Şiiri - Adnan Yeşiltaş

Çok dinler,
Az konuşurdu.
Eski bir kasketi
Hep başında dururdu.

Öldüğü yaştayım şimdi,
Aynaya bakınca
Bakışlarımda, çizgilerimde, kaşlarımda
Sanki babam durur karşımda.

Haram lokma yedirmedi bana,
Anama bir gün küfür ettirmedi.

Bir kere olsun
Yalan söylemedi.
Yeni bir elbise giydiğini görmedim,
Tarif et deseler, heykel gibiydi.

Onca yoksulluğa rağmen “of” demedi,
Yemedi, giymedi;
Bizi bugünlere getirdi.

Asıl azmasın, bal kokmasın,
Rabbim bizi de doğru yoldan ayırmasın.

“İşte geldik, işte gidiyoruz” der, şükrederdi…
Mekânı cennet olsun—
Haram lokma yedirmedi.